Երեկ մենք գնացինք Հովհաննես Թումանյանի թանգարան: Այնտեղ մեզ ցույց տվեցին Թումանյանի ննջասենյակը, աշխատասենյակը, ճաշասենյակը, ավագ դստեր՝ Աշխենի սենյակը: Ես շատ տպավորված եմ աշխատասենյակից: Թումանյանը շատ սիրում էր կենդանիներ, այդ պատճառով կենդանիների շատ արձաններ կային: Ես իմացա, որ Թումանյանը 10 000 գիրք է ունեցել, որից 2 000 տվել էր կարդալու, բայց նրան չէին վերադարձրել: Այդ պատճառով թղթի վրա գրություն էր գրել և փակցրել պատին՝ ծխախոտ չծխել և գիրք չխնդրել: Այդ գրքերը նա պահում էր տասներեք պահարաններում: Մեզ պատմեցին, որ Թումանյանի ամենամտերիմ ընկերը Ղազարոս Աղայանն էր, չնայած, որ Աղայանը երեսուն տարով մեծ էր Հովհաննես Թումանյանից: Ինձ շատ դուր եկավ Լոռվա բնությունը, որ ստացել էին թանգարանի աշխատակիցները: Ինձ շատ դուր եկավ այս ճամփորդությունը:
Բարև սիրելի Ձախորդ Փանոս: Քեզ գրում է Աշոտ Հայրապետյանը: Դու շատ բարի մարդ ես, դրա համար ես շատ տխրեցի, երբ քո մասին հեքիաթը այդքան ցավալի ավարտ ունեցավ: Ես ուզում եմ քեզ խորհուրդ տալ, որ դու մի գործ անելուց առաջ երկար մտածես ու նոր անես: Քեզ դա շատ կօգնի: